Mª José Abeijón Vila

Iago Davila

Andrea Novoa Abuín

dámosvos as grazas por pasarvos

1sabúdo e moitos bikiños!!

Aínda

estamos

a tempo????

Iago Davila: Sí,estamos a tempo tomando medidas globais que nos afecten a todos en conxunto,a toda a población mundial.Só así poderemos parar os efectos da globalización atual.

Sería unha medida a longo prazo e con un custo moi elevado pero..¿Farémolo?..

Andrea Novoa: Penso que sí.Porque se cada un de nos,se dignara,e intentara reciclar,non verter residuos ó metio etc..o mundo estaría mellor do que está hoxe en día.Eu teño esperanza en que as perosas se darán conta do dano que estamos a cometer,e por unha vez,pensarán no ven común,para así evitar os desexos dos polos,todo este cambio climático en xeral,e deixar a terra nun bó estado para os que quedan por vir.

MªJosé Abeijon: Eu penso que si estamos a tempo de colaborar para que este proceso de quentamento da terra,etC vaia a menos,xa que o que está producido é irreversible.

Asique se todos colaborásemos e nos preocupásemos un pouco de facer actos como os de reciclar,non tirar residuos ó mediambiente e moitas outras facetas que ó mellor nos parecen insignificantes,á larga e entre todos habería unha diferente e mellora evolución.

Este proceso non se pode evitar,pero si frear.

O mundo e polo tanto a nosa vida e pa ser mais exactos a dos nosos futuros descendentes está nas nosas mans.

¿Por qué non intentalo?  

Me ves ignorante y salvaje
Y conoces mil lugares
Quizas tengas razon
Porque si es asi
Ser salvaje para ti
No puedes abrir mas tu corazon
Corazon

Te crees que es tuyo todo lo que pisas
Te adueñas de la tierra que tu ves
Mas cada árbol, roca y criatura
Tiene vida, tiene alma, es un ser

Parece que no existen mas personas
Y aquellas que son igual que tu
Si sigues las pisadas de un estraño
Verás cosas que jamás soñaste ver

¿Has oído al lobo auyarle a la luna azul?
¿O has visto a un lince sonreir?
¿Has cantado con la voz de las montañas?
Y colores en el viento descubrir
Y colores en el viento descubrir

Corramos por las sendas de los bosques
Probemos de los frutos su sabor
Descubre la riqueza a tu alcance
Sin pensar un instante en su valor

Los rios y la lluvia mis hermanos
Amigos somos todos ya lo ves
Estamos entre todos muy unidos
En un ciclo sin final que eterno es

¿Cuan alto el arbol crecera?
Si lo cortas hoy,
Nunca lo sabras

Y no oirás al lobo auyarle a la luna azul
No importa el color de nuestra piel
Y uniremos nuestra voz con las montañas
Y colores en el viento descubrir

Si no entiendes que hay aqui
Solo es tierra para ti
Sin colores en el viento
Descubrir

O ser humano foi un buscador de formas de xeración de enerxía necesaria para unha vida mellor. Grazas ó coñecemento da enerxía descubriu; a luz, forza, calor… A necesidade de enerxía ven dada dende o comezo da vida. Os organismos necesitan da enerxía para todo,e estes, obtían esta enerxía do sol. Pola contra, os seres humanos, utilizaban a enerxía da súa propia forza.
No descubrimento do lume, observaron que había que botar leña para mantelo encendido, descubriron a BIOMASA, e grazas a ela, alcanzaron a supremacía entre os animais. Non obstante, non sabían obter traballon do lume. E  no siglo XVIII comezaron a domesticalos animais. (Para evitar ter que cazar) e comezaron tamen a ter  animais de carga. (axudandolles así no traballo). Posteriormente descubriron a enerxía HIDRAULICA e esta, dá lugar á enerxía eólica (para aproveita-las fontes da natureza).

O abance da fisica grazas a mentes prodixiosas, permiten averiguar a estructura do átomo e da materia, e para a obtención de enerxia NUCLEAR POR FISIÓN.
En canto ás novas enerxias:
Temos a luz solar, fotovoltaica (a máis vella, pero o método fotovoltaico e recente).
A xeotérmica (desarollouse para o seu aproveitamento como enerxía eléctrica).
A Enerxía nuclear de fusión… Hoxe en día, os combustibles fósiles son os máis utilizados, pero como xa sabemos; estas enerxias son limitadas, e é necesario crear nobas fontes de enerxía e mellorar así, a eficiencia das xa existentes.

PEGADA ECOLÓXICA

A pegada ecolóxica é unha ferramenta que nos axuda a análizar a demanda da naturaza por parte da humanidade.

A pegada ecolóxica dunha población determinada e a área biológicamente productiva necesaria para producir os recursos que consome e absorver os desfeitos que xenera dita población.

No mundo existen 2,1 hectareas de espazo biológicamente productivo disponible  para cada persoa, pero a apegada ecolóxica de cada Perseo é de 2,9 hectáreas, tomamos máis do que a naturaza nos pode dar.

A biosfera necesita aprox. 16 meses para renovar o que a humanidade consome nun an, o que dá lugar a que o capital n atural da terra, se esté esgotando.

A pegada ecolóxica é: xeral( inclue variedade dos impactos humanos),confiable(utiliza datos oficiais) detallada(presenta os resultados nunha cifra sencilla)conservadora e flexible.Por todo isto o déficit ecolóxico,ocorre cando o consumo dos recursos e a producción dos desfeitos por parte da humanidade excede a capacidade da terra para serrar novos recursos e absorver os desfeitos xerados.

A TÍA ROSA

A nosa entrevistada foi Rosalía Abeijón Gónzalez. Naceu o 16 de Xulio de 1918 en Insuachán,unha aldeiña de catro casas  coma quen di,Boiro,.Agora reside en Moimenta nunha aldea tamén,ás aforas de Boiro.

Pertenecente a unha familia numerosa de 9 irmáns e ela a única muller,polo que fomentou a dureza da súa vida.Como ela di “parecía escraviña”.

Filla dunha campesiña e un garda bosques.

Tivo 7 fillos ,que por palabras de 2 deles defínena como “unha nai forte e moi loitadora,á que todo o mundo quer e sempre ten a porta aberta para todos”.

Rosa,ós seus xa 90 anos vive sola e sérvese de si mesma,polo menos o indispensable.

Sen dúbida,se tod@s nos parasemos a escoitar a súa complicada vida,aprenderíamos moito máis do que pensamos..

Despois desta pequena introducción deixámosvos algunhas das preguntas da entrevista.

n      ¿Cando vostede era pequena,recorda si había corrente eléctrica na súa casa? ¿E na dos veciños?

        Non,daquela non había luz en ningún lado.

n      ¿Qué tipos de aparellos eléctricos tiñan?

Non había lavadora nin nada,lavábase e lavábamonos nas brañas e nun rego fóra que pasaba pola porta mesmo,sempre levaba auga fora cal fora a estación.Poñían cañerías para que fora por alí.

         E esta auga era a que consumíamos para beber,cociñar..

n      ¿Tiñades radio ou televisores?

Non había nada de nada,en ningunha das casas da aldea,nin das dos arredores.

n      ¿Había auga quente?

         Non había nin auga corrente.

n      ¿Había bombona?

Que ía haber..

n      ¿Cómo quentaban a casa no inverno?

Cos fornos de leña e as lareiras.A corte dos animais estaba debaixo ou pegada ás casas e tamén daban calor.

n      ¿Cómo cociñaban,con qué métodos?

Nunha lareira cun trespés e cunha ola cativa,a que había..colgados enriba do lume.

E ca auga do rego.

n      ¿De onde procedían os alimentos?

Íase á vila,ás veces de 15 en 15 días que ía un camión e repartía alimentos.Como ós negriños agora.

E o que se cultivava,non había máis.E ás veces nin ovos tíñamos que llos había que dar ó cura.

n      ¿En que viñan envasados os alimentos que consumían?

         Non había alimentos envasados.

         Cando iamos ó monte metíanse en tapers e sen quentar.

n      ¿A onde ían parar os restos orgánicos que se producían na súa casa?

       Non había inodoros,íase ás cortes dos animais.Tan siquera         

       tiñamos roupa interior.

n      ¿Había contadores e recollida de lixo?

Apenas había lixo nin restos de comida,aproveitábase todo.Era raro que houbese ata para botarlle ós animais.

n      ¿Qué abono se utilizaba?

O esterco,aínda que tamén era escaso.

n      ¿Con que iluminaban as casas pola noite? ¿Había iluminación na calle?

Na casa iluminábamonos con candís de gas,que era máis barato ou co lume das lareiras.

Na calle non había iluminación ningunha,atacaban os lobos e defendíamonos con cañotos das leitugas.

n      ¿Coñecían moita xente que tivera coche,moto,tractor..?

Non,non había nada diso,iamos a andar ata onde fose.

Por exemplo eu ía ata a Puebla levar cereixas,andando e ca cesta na cabeza.

E despois bicis,pero moi poucos tiñan a sorte de ter unha.

n      ¿Qué medios de transporte utilizaban para desplazarse?

Iamos a pé.Polo monte,entre toxeiras e camiños mal marcados.Non había estradas.

E ás veces tiñamos que ir descalzos.

n      ¿Cómo se comunicaban?

Cando nos víamos polos camiños ou no campo.Onde máis nos atopábamos era na igrexa,aínda que a min non me deixaban ir nin ós meus irmáns,ía miña nai soa.Parecíamos escraviños. 

Sen máis esperamos que vos parecese tan interesante coma a nós.